[Rozwój pomysłu] [Silnik spalinowy]
[kontakt] [strona główna]
Od zarania swych dziejów człowiek dążył do tego, aby móc przenosić się z jednego miejsca na drugie, przemieszczać potrzebne mu do życia przedmioty szybciej, sprawniej i w większych ilościach. Od wynalezienia koła około 4000 lat p.n.e. praktycznie aż do XIX wieku n.e. ten genialny wynalazek funkcjonował w skonstruowanym w oparciu o nie pojeździe, którego napęd zawsze stanowiła siła napędowa ludzkich mięśni lub zwierząt pociągowych. Wtedy to odwiecznie nurtująca ludzi myśl uniezależnienia się od żywej siły pociągowej zaczęła nabierać realnych kształtów. I chociaż wcześniej, bo od chwili opatentowania maszyny parowej przez Jamesa Watta w drugiej połowie XVIII wieku próbowano zastosować napęd parowy w wielu ówczesnych konstrukcjach samojezdnych (dyliżansy parowe: Gurneya - 1825 rok, Churche - 1833 rok, Hilla - 1839 rok w Anglii, Dietza - 1834 rok i Dasda - 1835 rok we Francji), to jednak ich mała sprawność przy wielkiej uciążliwości stosowania sprawiły, że z czasem zaniechano ich konstruowania na rzecz pojazdów z silnikiem spalinowym.
Jednym z pionierów w konstruowaniu pojazdów z zastosowaniem silnika spalinowego był Sigfried Morus. W roku 1875 pojawił się na ulicach Wiednia zbudowany przez niego pojazd. Znamienne jest, że ma on już podstawowe zespoły konstrukcyjne dzisiejszego samochodu, choć umieszczone na drewnianym wozie z kołami na stalowych obręczach. Ze względu na jego małą szybkość, zaniechano przy nim dalszych prac, a w pojazdach coraz częściej zaczęto używać napędu elektrycznego.